Vrouwen van tegenwoordig

De vrouwen van tegenwoordig

Er wordt altijd gezegd dat de beste ideeën onder de douche ontstaan, maar dit keer was het bij mij achter op de motor. Zoals een aantal van jullie weten, heb ik afgelopen maandag mijn motorrijbewijs behaald en zo trots als een pauw gelijk de dag erna een motor gekocht. Het weer was echt prachtig vorige week, dus ik kon gelijk van het heerlijke motorweer genieten. Nu zul je je misschien afvragen, waarom stap je dan achterop? Mijn vriend en ik wilde lekker gaan genieten van een dagje strand en gingen samen met de motor op pad. Ik weet dat mijn vriend het a-relaxed vindt om op de bijrijdersstoel te gaan zitten in zijn eigen auto, terwijl dat mij niet zo veel uitmaakt. Dus hij verklaarde mij ook voor gek dat ik zelf achterop ging zitten op mijn eigen motor.

Eenmaal op de snelweg zat ik een beetje te piekeren over het feit dat ik het een negatieve toon vond, want hij kon immers ook zeggen: “Vind je het erg als ik rijd, want ik vind het niet zo fijn om achterop te zitten”. Vervolgens kwam de gedachte al snel naar boven dat wij vrouwen al snel wel wat te klagen hebben.

Hoe vaak ik wel niet op Facebook lees dat de echte gentleman tegenwoordig is uitgestorven en dat er nauwelijks nog echte mannen te vinden zijn. Of wanneer wij vrouwen aan het wegzwijmelen zijn bij het kijken van The Longest Ride of The Notebook, waarin een vent speelt, waar iedereen spontaan verliefd op zou worden. En dan volgt al snel: “Als ik ooit zo een man tegenkom, dan weet ik het wel. Maar dat gaat tegenwoordig toch niet meer gebeuren”.

Maar eerlijk is eerlijk, ook als ik naar mijzelf kijk, de verwachting op het gebied van mannen is best hoog. Er wordt gezocht naar een man die ons helpt, ondersteunt en met chocola binnenkomt als wij weer onze stressperiode hebben. Een man die voor ons de deur openhoudt, een goede baan heeft, maar toch ook zeeën van tijd voor ons heeft. Iemand die ons meeneemt naar een musical of op vakantie naar een één of andere romantische bestemming in Italië. En o ja, natuurlijk het liefst zonder al te veel commentaar of discussies.

Van te voren had ik dit verhaal al aardig in mijn hoofd, maar nu ik het opschrijf, realiseer ik mij pas echt hoe onlogisch en onrealistisch dit allemaal klinkt. Natuurlijk is het aardig cynisch omschreven, maar toch heb ik soms echt het idee dat ik constant bezig ben met het feit dat alles altijd maar beter of anders moet, maar soms is het ook het moment om te zeggen dat het juist prima is, zoals het nu is.

Na een uur rijden, reed mijn vriend de snelweg af richting een tankstation. Hij stapte af en vroeg: “Wil jij niet een stukje rijden?”. Toen realiseerde ik mij dat al dat geklaag en gepieker dus echt nergens voor nodig is. Misschien is het vanaf nu een goed idee om meer de focus te leggen op duidelijke en goede communicatie, in plaats van het stellen van hoge verwachtingen en eisen.

Ik geniet zelf echt ontzettend van het doen van leuke dingen, gecombineerd met een wijntje op de bank en Netflix aan. Ik ben er zelf ook echt van overtuigt dat deze kleine dingen je echt gelukkig maken. Er staat altijd een kopje thee klaar als ik thuiskom na een dag werken. Deze kleine gebaren zijn voor mij echt goud waard. Ik merk ook dat het ontzettend fijn is als ik duidelijk aangeef dat ik wel en niet wil, terwijl ik soms denk dat dat wel logisch is. Alleen is iets wat voor mij logisch is, voor een ander niet altijd even logisch.

De komende tijd wil ik elke twee weken een column schrijven, waarin ik mijn passie, ideeën en kijk op sommige dingen deel. Natuurlijk ben ik ontzettend nieuwsgierig wat jij ervan vindt, dus laat het mij gerust weten! :)

Liefs, Ilse

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *